رئال مادريد(ادامه)
سانتیاگو برنابئو
پس از آن و در سال ۱۹۴۳ که سانتیاگو برنابئو به عنوان مدیر باشگاه انتخاب شد، تغییری در استادیوم تیم ایجاد شد. برنابئو معتقد بود که چامارتین آنقدر که باید بزرگ نیست و در حد و اندازه رئال نیست. به همین دلیل دستور ساحت ورزشگاهی جدید را صادر کرد که در ۱۴ دسامبر ۱۹۴۷ افتتاح شد.[۹][۴۲] این ورزشگاه، همان سانتیاگو برنابئو کنونیست(البته این نام را بعد از مرگ برنابئو در سال ۱۹۵۵ به دست آورد). اولین بازی که در این ورزشگاه انجام شد، بین رئال مادرید و بلننسه پرتغال بود که با برتری ۳-۱ سفیدهای مادرید به پایان رسید. اولین کسی که در این ورزشگاه گل زد نیز، سابینو باریناگا بود که گل نخست تیمش در همین بازی را زد.[۹]
بازسازیها
ورزشگاه بارها دچار تغییر میزان گنجایش شد. مثلاً برای اولین بار ورزشگاه در سال ۱۹۵۳ به گنجایش ۱۲۰ هزار هوادار رسید.[۴۳][۴۴] اما از آن به بعد بارها گنجایش ورزشگاه کمتر از قبل میشد(آخرین بازی که این اتفاق افتاد، در سال ۱۹۹۸ بود که یوفا اعلام کرد تمام هواداران تیم باید بر روی صندلی نشسته باشند). آخرین بازسازی ورزشگاه نیز در سال ۲۰۰۳ روی داد که حدود ۵ هزار صندلی دیگر به ورزشگاه افزوده شد تا گنجایشش به ۸۰٬۳۵۴ نفر برسد. همچنین اعلام شدهاست که قرار است به زودی برای ورزشگاه یک سقف ساخته شود.[۹][۴۵]
سابقه
برنابئو در سال ۱۹۶۴ میزبان فینال جام ملتهای اروپا بود. در سال ۱۹۸۲، فینال رقابتهای جام جهانی در آن برگزار شد. این ورزشگاه همچنین میزبان ۴ فینال رقابتهای اروپایی بودهاست. در سالهای ۵۷، ۶۹ و ۸۰ این ورزشگاه میزبان جام اروپایی بود. در سال ۲۰۱۰ نیز فینال لیگ قهرمانان اروپا در آن برگزار شد.[۴۶] برنابئو داراری ایستگاه مترو مخصوص به خود است که نامش سانیتاگو برنابئوست.[۴۷] در نوامبر ۲۰۰۷ نیز این ورزشگاه از طریق یوفا ۴ستاره شد(بیشترین میزان دریافت ستاره).[۴۸]
سایر ورزشگاهها
در می ۲۰۰۶ نیز ورزشگاه آلفردو دی استفانو افتتاح شد که در نزدیکی مکانی قرار دارد که تیم در آن معمولاً تمرین میکند. اولین بازی انجام شده در آن نیز بین رئال مادرید و Stade de Reims برگزار شد که یادآور فینال جام اروپایی در سال ۱۹۵۶۱۹۵۶ بود. رئالیها آن بازی را با ۶ گل سرخیو راموس، آنتونیو کاسانو(۲ گل)، روبرتو سولدادو(۲ گل) و خواردو با برد پشت سر گذاشتند.[۴۹]
هواداران
در اکثر بازیها خانگی تیم، اکثریت هواداران را کسانی تشکیل میدهند که «دارندگان بیلیط سالانه» هستند که به طور میانگین، ۶۸,۶۷۰ هزار هوادار در هر بازی میشوند.[۵۰] برای تبدیل شدن به یکی از این هواداران، شخص باید به یکی از اعضای باشگاه تبدیل شود که برای اینکار باید عضو یکی از ۱۸۰۰ گروه رسمی که حامی باشگاه هستند، شود که این گروهها در اسپانیا و سایر نقاط جهان هستند. رئالیها دارای رکورد بیشترین میزان تماشاچی در تاریخ اسپانیا هستند به طور میانگین، برای هر بازی تیم، ۶۵،۰۰۰ هزار هوادار به ورزشگاه میآید. در فصل ۰۵-۲۰۰۴، آنها با میانگین ۷۱,۹۰۰ نفر، در رده دوم برترینها قرار گرفتند.[۵۱]
رقابتهای تاریخی
ال کلاسیکو
در اکثر لیگهای جهان، بین دو تیم رقابتی شدید وجود دارد که بازی اول لیگ محسوب میشود. در مورد اسپانیا، این بازی، بازی رئال مادرید با بارسلونا است. بازی که با نام «ال کلاسیکو» در سطح جهان شناخته میشود.
دلایل اختلاف
رقابت منطقه ای
یکی از دلایل اختلاف دو تیم رئال مادرید و بارسلونا، ریشه در مناطقی که دو تیم در آن هستند، دارد؛ این دو منطقه با هم دشمنی دارند. رئالیها در منطقه کاستیا حضور دارند و تیم رقیب در منطقه کاتالونیا. در واقع رقابت این دو تیم فوتبالی، تا حد زیادی مسائل سیاسی بین کاستیاییها و کاتالانها را نشان میدهد و نویسندهای آن را جنگ داخلی اسپانیا نام گذاشتهاست.[۵۲]
ژنرال فرانکو
در طول حکومت ریورا و بخصوص ژنرال فرانکو (۱۹۳۹-۱۹۷۵)، تمام مذاهب و گونههای مختلف زبان به جز مربوط به مردم کاستیا، نابود و سرکوب شدند.[۵۳][۵۴] به همین دلیل بود که مردم کاتالان به تیمشان لقب «فراتر از یک باشگاه» را دادند.[۵۵] در واقع مردم آن منطقه، تنها راه مقابله با فرانکو و بیان کردن مخالفتهای خود را، پیوستن به باشگاه بارسلونا میدانستند چون هم ریسک کمتری داشت و هم کاملاً قانونی بود.[۵۶] البته در زمان فرانکو، بازیکنانی از هر دو تیم بودند که با حکومت فرانکو دچار مشکل شده بودند و زجرهای زیادی کشیدند.
دی استفانو
در دهه ۵۰، رقابت بین دوتیم رئال مادرید و بارسلونا بسیار بیشتر از قبل شد. جاییکه آلفردو دی استفانو ستاره آن روزهای فوتبال بود و هر دو باشگاه قصد خریدش را داشتند. پس از درگیری و تلاشهای فراوان، سرانجام دی استفانو به رئال ییوست[۵۷] که اتفاقا یکی از عوامل اصلی موفقیتهای تیم در آن زمان شد.[۵۸] وی همچنین با زدن ۱۸ گل به بارسا، بهترین گلزن تاریخ الکلاسیکوها محسوب میشود.
نقل و انتقالات
با وجود اختلافات شدید دو تیم، نقل و انتقالات زیادی بین دو تیم انجام شدهاست. اما بازیکنانی که به طور مستقیم از تیم خود به حریف رفتهاند، همیشه مورد غضب هواداران قرار گرفتند. شاید بهترین مثال آن، مربوط به فیگو باشد. بازیکن پرتغالی، در سال ۲۰۰۰ با رد پیشنهاد تیمش، به تیم رقیب، یعنی سفیدهای مادرید رفت. این حرکت فیگو، خشم بی پایان هواداران بارسا را به همراه داشت و فیگو همیشه در نیوکمپ مورد حمله هواداران بارسا قرار میگرفت. طوری که وقتی برای اولین بار با لباس رئال به ورزشگاه بارسلونا پا گذاشت، هواداران خشمگین بارسا، سر یک خوک را به سوی وی انداختند![۵۹]
در مجموع نیز ۲۱ بازیکن که سابقه بازی در بارسا را داشتند به رئال آمدند و در نقطه مقابل، ۱۲ بازیکن سابق رئال، لباس بارسا را به تن کردند.
نتایج
رقابتهای داخلی
اولین بازی دو تیم در لیگ، در فوریه ۱۹۲۹ برگزار شد جاییکه رئال موفق شد ۲-۱ حریف خود را شکست دهد.[۶۰] آخرین دیدار دو تیم نیز در نوامبر ۲۰۱۰ برگزار شد که با شکست ۵-۰ رئالیها به پایان رسید. بهترین پیروزی تاریخ دو تیم نیز، به سال ۱۹۴۳ برمیگردد که سفیدهای مادرید با نتیجه ۱۱-۱ حریف را شکست دادند.
رقابت اروپایی
در اوایل دهه ۶۰ بود که دو تیم دوبار با هم در رقابتهای اروپایی رقابت کردند که آن برای اولین بار بود.[۶۱] دو تیم در مرحله نیمهنهایی به هم برخورد کردند که مادریدیها در مجموع ۶-۲ تیم حریف را شکست دادند و به فینال رسیدند. اما سال بعد که در مرحله مقدماتی دو تیم به هم خوردند، در مجموع دو بازی رفتوبرگشت، این بارسلوناییها بودند که ۴-۳ حریف را شکست دادند.[۶۱] آخرین رقابت اروپایی دو تیم نیز در فصل ۰۲-۲۰۰۱ رقم خورد جاییکه رسانههای اسپانیا آن را بازی قرن نامگذاری کردند و بیش از ۵۰۰ میلیون نفر آن را مشاهده کردند.[۶۲] این بازی بازهم در مرحل نیمهنهایی برگزار میشد و رئالیها در مجموع، ۳-۱ حریف خود را شکست دادند.
در مجموع، از ۲۰۶ مسابقهای که تاکنون بین دو تیم برگزار شدهاست، رئالیها به ۸۲ برد، ۸۱ شکست و ۴۳ تساوی دست پیدا کردهاند. همچنین تاکنون رئالیها ۳۳۰ گل به حریف زدند و ۳۲۷ گل دریافت کردند.
دربی مادرید
دیگر باشگاه بزرگ شهر مادرید، اتلتیکو مادرید است. این باشگاه توسط ۳ جوان باسکی و در سال ۱۹۰۳ به وجود آمد. انها خود را زیرشاخه تیم اتلتیک بیلبائو میداسنتند و جز مخالفان رئال مادرید بودند.
دلایل اختلاف
اتلتیکوییها از نظر عنوان، بسیار ضعیف تر از رقیب خود هستند اما دلایل زیادی برای رقابت و دشمنی دو تیم وجود دارد که یکی از آنها، ژنرال فرانکوست. در واقع رئالیها در اکثر دوران تاریخ اسپانیا، تیم مقبول پادشاهان بودهاند در حالیکه اتلتیکوییها، تیمی از مخالفان و شورشیها بودند. در اوایل دوره فرانکو، این اتلتیکوییها بودند که تیم محبوب بودند که در نیروی هوایی حضور داشتند اما سرانجام فرانکو به سمت رئال رفت و اختلافات دو تیم زیاد شد. حتی مکان ورزشگاههای دو تیم نیز، تفاوتشان را نشان میدهد. برنابئو در منظقه اشرافی شهر و در کنار بانکها و مراکز تجاری مهم شهر است در حالیکه ویسنته کالدرون در جنوب شهر قرار دارد. طرفداران رئال نیز بسیار بیشتر از تیم حریف هستند.[۶۳][۶۴]
نتایج
دو تیم اولین دیدار خود را در ۲۱ فوریه ۱۹۲۹ در مقابل هم برگزار کردند که با برتری ۲-۱ رئال مادرید به پایان رسید.[۷] این بازی در ورزشگاه چارمتین برگزار شده بود. در سال ۱۹۵۹ نیز دو تیم اولین دیدار اروپایی خود را در مرحله نیمه نهایی جام اروپایی برگزار کردند که رئالیها بازی اول را در زمین خود با نتیجه ۲-۱ بردند اما در بازی دوم اتلتیکوییها با یک گل پیروز شدند تا بازی سوم برگزار شود که رئالیها بازهم ۲-۱ بازی را با برد پشت سر گذاشتند و به فینال رسیدند. البته اتلتکوییها در جام حذفی اسپانیا، دوبار متوالی و در دو فینال در سالهای ۱۹۶۰ و ۱۹۶۱ موفق شدند رئال را شکست دهند و انتقام گرفتند.[۶۵]
در بین سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ که لالیگا زیرسلطه رئالیها قرار داشت، تنها همین اتلتیکو بود که توان مقابله با این تیم را داشت و توانست ۴ جام در سالهای ۱۹۶۶، ۱۹۷۰، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۷ کسب کنند. در سال ۱۹۶۵ اتلتیکوییها به نخستین تیمی تبدیل شدند که طی ۸ سال گذشته، رئال را در زمین خانگی توانستند شکست دهند. در طی سالهای گذشته نیز رقابت دو تیم کاملاً یک طرفه بودهاست.[۶۶] از فصل ۰۳-۲۰۰۲ به بعد که رئال موفق شدد با ۴ گل حریف را شکست دهد، تا به الان، ۱۸ بازیست که هنوز اتلتیکو موفق به شکست رئال نشده. آخرین بازی دو تیم نیز با برتری ۲-۰ رئال مادرید همراه بود.[۶۷]
در مجموع نیز رئال موفق به کسب ۸۰ پیروزی، ۳۱ تساوی ۳۵ شکست از بازی با اتلتیکو شدهاست. آنها همچنین ۲۶۹ گل زدند در حالیکه ۱۹۷ گل دریافت کردند.
ارزش/سهام باشگاه
زیر نظر فلورنتینو پرز (۲۰۰۰-۲۰۰۶) بود که باشگاه تلاش خود را برای تبدیل شدن به ثروتمندترین تیم دنیا آغاز کرد.[۶۸] باشگاه بخشی از زمین تمرین خود را به شهر مادرید فروخت و سایر قسمتها را نیز به بخشهای خصوصی فروخت. فروش این زمینها، باعث شد تا باشگاه بتواند بدهیهای خود را پرداخت کند که همین راه را برای خرید ستارگان گران قیمتی چون زیدان، فیگو، رونالدو و بکهام باز کرد.
فروش زمینهای تیم، باعث شد تا پرز بتواند بدهیهای تیم(حدود ۲۷۰ میلیون یورو) را پرداخت کند و بتواند بازیکنان بزرگ را به تیم بیاورد که خود اینکار نیز باعث تبلیغات بزرگ برای تیم شد. البته با وجود موفقیت خیره کننده پرز در برطرف کردن بدهیها و افزایش بی سابقه سهام و ارزش باشگاه، همیشه از وی ایراد گرفته میشد که بیش از آنکه به شرایط بازی تیم توجه کند، به فکر مسائل اقتصادی باشگاه است.
با وجود برکنار شدن پرز، موفقیت تیم در زمینه اقتصادی، ادامه داشت و کاملاً مشهود بود طوری که در دسامبر سال ۲۰۰۷، آنها به عنوان با ارزشترین تیم فوتبال در قاره اروپا انتخاب شدند.[۶۹] در سال ۲۰۰۸ نیز آنها با ارزشی به میزان ۹۵۱ میلیون یورو(۶۴۰ میلیون پوند - ۱.۲۸۵ میلیارد دلار)، به عنوان دومین تیم فوتبال پر ارزش در دنیا انتخاب شدند.[۷۰] تنها باشگاه منچستر یونایتد بود که ارزشش بیشتر از رئال مادرید بود(با ارزش ۱.۳۳۳ میلیارد یورو).[۷۱] در سال ۲۰۱۰ نیز مشخص شد که رئالیها دارای بیشترین میزان گردش مالی در جهان فوتبال بودهاند.[۷۲] در سپتامبر ۲۰۰۹ نیز اعلام شد که آنها قصد دارند تا مجموعه تفریحی مخصوص خود را تأسیس کنند که این اتفاق تا سال ۲۰۱۳ خواهد افتاد که این نیز بخشی دیگر از راهکارهای اقتصادی پرز است.[۷۳]
در تحقیقی که از طریق دانشگاه هاروارد انجام شد، مشخص شد که رئال یکی ۲۰ مارک (برند) اول در دنیاست. آنها تنها تیم در دنیا هستند که مدیران باشگاه نیز بمانند بازیکنان تیم، کاملاً شناخته شدهاند. همچنین در همین تحقیق مشخص شد تعداد زیادی از افراد معروف و سرشناس دنیا، طرفدار و حامی این تیم هستند. در همین تحقیق، میزان هوادارن تیم، حداقل ۲۸۰ میلیون هوادار در سرتاسر جهان تخمین زده شدهاست که آنها را در فاصله زیادی با تیم دوم، یعنی منچستر یونایتد قرار میدهد. آنها همچنین دارای میزان بالاترین رقم برای فروش حق پخش بازیهایشان هستند.[۷۴]
در سال ۲۰۱۰ نیز از طریق مجله فوربس مشخص شد که در فصل ۰۹-۲۰۰۸، ارزش باشگاه به میزان ۹۹۲ میلیون یورو(۱.۳۲۳ میلیارد دلار) است که البته بازهم در این میان باشگاه انگلیسی منچستر یونایتد، از آنها بالاتر است.[۷۵][۷۶] همچنین براساس گزارش دلویت، باشگاه در همان بازده زمانی، سودی بیش از ۴۰۰ میلیون یورو داشته که در این مورد، آنها بهترین در دنیا بودند.[۷۷]
در کنار بارسلونا، اتلتیکو مادرید و اوساسونا، رئالیها نیز به عنوان یک سازمان ثب شدهاند که با اینکار، امکان خرید و سهیم شدن در سهام آن اصلاً وجود ندارد[۷۸] و تنها میشود عضو آن شد. این اعضا بمانند یک مجلس هستند که در بالاترین قسمت تیم حضور دارند.[۷۹] تا سال ۲۰۱۰، رئالیها دارای ۶۰ هزار عضو بودند.[۸۰] در پایان سال ۱۰-۲۰۰۹ نیز اعلام شد که رئالیها ۲۴۴.۶ میلیون دلار بدهی دارند(مانند حقوق بازیکنان و...) که در مقایسه همین زمان در سال قبل، حدود ۸۲ میلیون دلار کمتر شدهاست.